Uykudan gözleri bayılırken uyumamaya neden direnir? :(
Fazla direnemeyip uykuya daldığında da neden en fazla 10 dakika uyur?
Şimdi uykuya daldı 10 dakikadan geri sayıyoruz... :(
Online Eğitim : Dikişi Görmeyi Öğrenmek
8 ay önce
29 Haziran 2010 Salı
Neden Ağlar?!!!
Uykudan gözleri bayılırken uyumamaya neden direnir? :(
Fazla direnemeyip uykuya daldığında da neden en fazla 10 dakika uyur?
Şimdi uykuya daldı 10 dakikadan geri sayıyoruz... :(
Neden Ağlar?!!!
Uykudan gözleri bayılırken uyumamaya neden direnir? :(
Fazla direnemeyip uykuya daldığında da neden en fazla 10 dakika uyur?
Şimdi uykuya daldı 10 dakikadan geri sayıyoruz... :(
8 Haziran 2010 Salı
Musmutlu......
Elma Çekirdeğim ile 22.gün :)
Çooook uzun zaman olmuş en son blogda yazalı, bloglar arası gezeli vs vs vs. Şimdi çok çok daha keyifli birşeyle uğraşıyorum. Çekirdeğim büyüdü geldi aramıza artık bizimle sağlıkla sıhhatle çok şükür.
39+6'da olduğumuz ve benim hiç ama hiç sancım olmadığı için doktorum suni sancı vererek doğumu artık başlatacağını söylediği için 17 Mayıs sabahı düştük hastane yollarına. Girdik doğumhanede sancı odasına, ilaçları vermeye başladılar ve bekleme sürecimiz başladı. Ben normal doğum diye tutturduğum için doktorum normal süreç ile ilerlemeyi kabul etti. Suni sancı için ilaçlar verilmeye başlandı NST'de sancılarım tavan yapıyor ama ben bir türlü o sancıları hissetmiyordum herkes şanslısın ne güzel diyip durdu, benim ise sancılar sırasında sadece kulaklarım yanıyordu :) evet kabul oldukça enteresan :)
Sancılarım oldukça sıklaşıp aralıkları 2 dakikaya düşmeye başladı, muayeneden sonra ben artık sancıları da hissetmeye başladım ama malesef ki bu kadar sancıma rağmen doğum için yeterli koşullar sağlanamadı. Başladık yine beklemeye sancılar çok sıklaştığı için suni sancıyı kestiler ama bu seferde benim gerçek doğum sancılarım başladı ama hala doğum için yeterli koşullar sağlanamamıştı. Saat 18:00'e gelirken 10 saatin sonunda ben full sancılarla kıvranırken doktorum geldi ve istersek ertesi sabaha kadar bekleyebileceğimizi yada sezeryan ile doğumu yapabileceğimizi söyledi. Bebeğin bu kadar süre içerisinde de yorulmuş olabileceğini söyleyince beklemekten vazgeçtik ve ameliyathane için hazırlamaya başladılar. O muhteşem anı kaçırmazdım o yüzden epidural sezeryan istedim.
Herşey çok şükür yolunda gitti ve 18:28'de balımı koynuma aldım. Herşey o kadar güzel, o kadar büyülü ve o kadar tarifsizce kıymetliydi.
Bugün birlikte 22. günümüz. Biraz sıkıntılarımız oldu, uzamış fizyolojik sarılık nedeniyle. Değerleri yeni yeni düşmeye başladı. Anne sütü almasına rağmen uzadı sarılığı, en son çıkan sonuca göre anne sütü sarılığıymış ama çok şükür atlattık diyoruz artık. Doğumdan sonra ki 4.gün kontrolümüzde değerler yüksek çıktığı için 1 gün hastanede yatıp fototerapi aldı balım. 1 geceyi koynumdan uzak geçirdi, ben sürekli süt sağıp veriyordum hemşirelere o sırada da arada görüyordum çekirdeği. Çok zor geçti o gece... Allah bir daha göstermesin kötülüğünü, sıkıntısını, ayrılığını...
Günlerimiz artık hep aynı düzenle geçiyor. Uyan, altını temizle, emzir, varsa gazını çıkart, altını tekrar temizle, uyut ve uyurken otur karşısına seyret dur, uyanmasını bekle ve uyanınca aynı ritüelleri tekrarla... Çok zor süreç ama her zorluğa değecek karşılıksız, delice bir sevgi. Mai ile ilgilenmek dışında fırsat bulursam yada fırsat yaratasım gelirse de arada mutfakla, ev işleriyle vs ile uğraşıyorum. Hafta sonları da ziyaretler, tebrikler.
Kuzumun biraz kaka problemi var şimdi. Anne sütü sarılığının tespiti için mama vermemiz gerekti o da düzenini bozdu tabi. Şimdi kızım onunla cebelleşiyor bende yardıma gidiyorum... Herkese sevgiler ve öpücükler....
39+6'da olduğumuz ve benim hiç ama hiç sancım olmadığı için doktorum suni sancı vererek doğumu artık başlatacağını söylediği için 17 Mayıs sabahı düştük hastane yollarına. Girdik doğumhanede sancı odasına, ilaçları vermeye başladılar ve bekleme sürecimiz başladı. Ben normal doğum diye tutturduğum için doktorum normal süreç ile ilerlemeyi kabul etti. Suni sancı için ilaçlar verilmeye başlandı NST'de sancılarım tavan yapıyor ama ben bir türlü o sancıları hissetmiyordum herkes şanslısın ne güzel diyip durdu, benim ise sancılar sırasında sadece kulaklarım yanıyordu :) evet kabul oldukça enteresan :)
Sancılarım oldukça sıklaşıp aralıkları 2 dakikaya düşmeye başladı, muayeneden sonra ben artık sancıları da hissetmeye başladım ama malesef ki bu kadar sancıma rağmen doğum için yeterli koşullar sağlanamadı. Başladık yine beklemeye sancılar çok sıklaştığı için suni sancıyı kestiler ama bu seferde benim gerçek doğum sancılarım başladı ama hala doğum için yeterli koşullar sağlanamamıştı. Saat 18:00'e gelirken 10 saatin sonunda ben full sancılarla kıvranırken doktorum geldi ve istersek ertesi sabaha kadar bekleyebileceğimizi yada sezeryan ile doğumu yapabileceğimizi söyledi. Bebeğin bu kadar süre içerisinde de yorulmuş olabileceğini söyleyince beklemekten vazgeçtik ve ameliyathane için hazırlamaya başladılar. O muhteşem anı kaçırmazdım o yüzden epidural sezeryan istedim.
Herşey çok şükür yolunda gitti ve 18:28'de balımı koynuma aldım. Herşey o kadar güzel, o kadar büyülü ve o kadar tarifsizce kıymetliydi.
Bugün birlikte 22. günümüz. Biraz sıkıntılarımız oldu, uzamış fizyolojik sarılık nedeniyle. Değerleri yeni yeni düşmeye başladı. Anne sütü almasına rağmen uzadı sarılığı, en son çıkan sonuca göre anne sütü sarılığıymış ama çok şükür atlattık diyoruz artık. Doğumdan sonra ki 4.gün kontrolümüzde değerler yüksek çıktığı için 1 gün hastanede yatıp fototerapi aldı balım. 1 geceyi koynumdan uzak geçirdi, ben sürekli süt sağıp veriyordum hemşirelere o sırada da arada görüyordum çekirdeği. Çok zor geçti o gece... Allah bir daha göstermesin kötülüğünü, sıkıntısını, ayrılığını...
Günlerimiz artık hep aynı düzenle geçiyor. Uyan, altını temizle, emzir, varsa gazını çıkart, altını tekrar temizle, uyut ve uyurken otur karşısına seyret dur, uyanmasını bekle ve uyanınca aynı ritüelleri tekrarla... Çok zor süreç ama her zorluğa değecek karşılıksız, delice bir sevgi. Mai ile ilgilenmek dışında fırsat bulursam yada fırsat yaratasım gelirse de arada mutfakla, ev işleriyle vs ile uğraşıyorum. Hafta sonları da ziyaretler, tebrikler.
Kuzumun biraz kaka problemi var şimdi. Anne sütü sarılığının tespiti için mama vermemiz gerekti o da düzenini bozdu tabi. Şimdi kızım onunla cebelleşiyor bende yardıma gidiyorum... Herkese sevgiler ve öpücükler....
Musmutlu......
Elma Çekirdeğim ile 22.gün :)
Çooook uzun zaman olmuş en son blogda yazalı, bloglar arası gezeli vs vs vs. Şimdi çok çok daha keyifli birşeyle uğraşıyorum. Çekirdeğim büyüdü geldi aramıza artık bizimle sağlıkla sıhhatle çok şükür.
39+6'da olduğumuz ve benim hiç ama hiç sancım olmadığı için doktorum suni sancı vererek doğumu artık başlatacağını söylediği için 17 Mayıs sabahı düştük hastane yollarına. Girdik doğumhanede sancı odasına, ilaçları vermeye başladılar ve bekleme sürecimiz başladı. Ben normal doğum diye tutturduğum için doktorum normal süreç ile ilerlemeyi kabul etti. Suni sancı için ilaçlar verilmeye başlandı NST'de sancılarım tavan yapıyor ama ben bir türlü o sancıları hissetmiyordum herkes şanslısın ne güzel diyip durdu, benim ise sancılar sırasında sadece kulaklarım yanıyordu :) evet kabul oldukça enteresan :)
Sancılarım oldukça sıklaşıp aralıkları 2 dakikaya düşmeye başladı, muayeneden sonra ben artık sancıları da hissetmeye başladım ama malesef ki bu kadar sancıma rağmen doğum için yeterli koşullar sağlanamadı. Başladık yine beklemeye sancılar çok sıklaştığı için suni sancıyı kestiler ama bu seferde benim gerçek doğum sancılarım başladı ama hala doğum için yeterli koşullar sağlanamamıştı. Saat 18:00'e gelirken 10 saatin sonunda ben full sancılarla kıvranırken doktorum geldi ve istersek ertesi sabaha kadar bekleyebileceğimizi yada sezeryan ile doğumu yapabileceğimizi söyledi. Bebeğin bu kadar süre içerisinde de yorulmuş olabileceğini söyleyince beklemekten vazgeçtik ve ameliyathane için hazırlamaya başladılar. O muhteşem anı kaçırmazdım o yüzden epidural sezeryan istedim.
Herşey çok şükür yolunda gitti ve 18:28'de balımı koynuma aldım. Herşey o kadar güzel, o kadar büyülü ve o kadar tarifsizce kıymetliydi.
Bugün birlikte 22. günümüz. Biraz sıkıntılarımız oldu, uzamış fizyolojik sarılık nedeniyle. Değerleri yeni yeni düşmeye başladı. Anne sütü almasına rağmen uzadı sarılığı, en son çıkan sonuca göre anne sütü sarılığıymış ama çok şükür atlattık diyoruz artık. Doğumdan sonra ki 4.gün kontrolümüzde değerler yüksek çıktığı için 1 gün hastanede yatıp fototerapi aldı balım. 1 geceyi koynumdan uzak geçirdi, ben sürekli süt sağıp veriyordum hemşirelere o sırada da arada görüyordum çekirdeği. Çok zor geçti o gece... Allah bir daha göstermesin kötülüğünü, sıkıntısını, ayrılığını...
Günlerimiz artık hep aynı düzenle geçiyor. Uyan, altını temizle, emzir, varsa gazını çıkart, altını tekrar temizle, uyut ve uyurken otur karşısına seyret dur, uyanmasını bekle ve uyanınca aynı ritüelleri tekrarla... Çok zor süreç ama her zorluğa değecek karşılıksız, delice bir sevgi. Mai ile ilgilenmek dışında fırsat bulursam yada fırsat yaratasım gelirse de arada mutfakla, ev işleriyle vs ile uğraşıyorum. Hafta sonları da ziyaretler, tebrikler.
Kuzumun biraz kaka problemi var şimdi. Anne sütü sarılığının tespiti için mama vermemiz gerekti o da düzenini bozdu tabi. Şimdi kızım onunla cebelleşiyor bende yardıma gidiyorum... Herkese sevgiler ve öpücükler....
39+6'da olduğumuz ve benim hiç ama hiç sancım olmadığı için doktorum suni sancı vererek doğumu artık başlatacağını söylediği için 17 Mayıs sabahı düştük hastane yollarına. Girdik doğumhanede sancı odasına, ilaçları vermeye başladılar ve bekleme sürecimiz başladı. Ben normal doğum diye tutturduğum için doktorum normal süreç ile ilerlemeyi kabul etti. Suni sancı için ilaçlar verilmeye başlandı NST'de sancılarım tavan yapıyor ama ben bir türlü o sancıları hissetmiyordum herkes şanslısın ne güzel diyip durdu, benim ise sancılar sırasında sadece kulaklarım yanıyordu :) evet kabul oldukça enteresan :)
Sancılarım oldukça sıklaşıp aralıkları 2 dakikaya düşmeye başladı, muayeneden sonra ben artık sancıları da hissetmeye başladım ama malesef ki bu kadar sancıma rağmen doğum için yeterli koşullar sağlanamadı. Başladık yine beklemeye sancılar çok sıklaştığı için suni sancıyı kestiler ama bu seferde benim gerçek doğum sancılarım başladı ama hala doğum için yeterli koşullar sağlanamamıştı. Saat 18:00'e gelirken 10 saatin sonunda ben full sancılarla kıvranırken doktorum geldi ve istersek ertesi sabaha kadar bekleyebileceğimizi yada sezeryan ile doğumu yapabileceğimizi söyledi. Bebeğin bu kadar süre içerisinde de yorulmuş olabileceğini söyleyince beklemekten vazgeçtik ve ameliyathane için hazırlamaya başladılar. O muhteşem anı kaçırmazdım o yüzden epidural sezeryan istedim.
Herşey çok şükür yolunda gitti ve 18:28'de balımı koynuma aldım. Herşey o kadar güzel, o kadar büyülü ve o kadar tarifsizce kıymetliydi.
Bugün birlikte 22. günümüz. Biraz sıkıntılarımız oldu, uzamış fizyolojik sarılık nedeniyle. Değerleri yeni yeni düşmeye başladı. Anne sütü almasına rağmen uzadı sarılığı, en son çıkan sonuca göre anne sütü sarılığıymış ama çok şükür atlattık diyoruz artık. Doğumdan sonra ki 4.gün kontrolümüzde değerler yüksek çıktığı için 1 gün hastanede yatıp fototerapi aldı balım. 1 geceyi koynumdan uzak geçirdi, ben sürekli süt sağıp veriyordum hemşirelere o sırada da arada görüyordum çekirdeği. Çok zor geçti o gece... Allah bir daha göstermesin kötülüğünü, sıkıntısını, ayrılığını...
Günlerimiz artık hep aynı düzenle geçiyor. Uyan, altını temizle, emzir, varsa gazını çıkart, altını tekrar temizle, uyut ve uyurken otur karşısına seyret dur, uyanmasını bekle ve uyanınca aynı ritüelleri tekrarla... Çok zor süreç ama her zorluğa değecek karşılıksız, delice bir sevgi. Mai ile ilgilenmek dışında fırsat bulursam yada fırsat yaratasım gelirse de arada mutfakla, ev işleriyle vs ile uğraşıyorum. Hafta sonları da ziyaretler, tebrikler.
Kuzumun biraz kaka problemi var şimdi. Anne sütü sarılığının tespiti için mama vermemiz gerekti o da düzenini bozdu tabi. Şimdi kızım onunla cebelleşiyor bende yardıma gidiyorum... Herkese sevgiler ve öpücükler....
29 Nisan 2010 Perşembe
*Bunlar Benim Mi?
Cevap veriyorum! ! !
Tabii ki hayır...
Olsa Olsa Bir Filindir!...
Korkudan şu an yanıbaşımda ki erikleri bile tuzsuz yiyorum, su içip duruyorum, ayaklarımı ofiste çöp kovasının üstüne uzattım biraz insin diye bakıyorum. Ama o ne yapıyor inmek ne kelime iyice kendine yer bulup kabarmaya, daha da şişmeye başlıyor!
Bu kadar birden şişmesinin nedeni sanırım sabah 3 kişi yemeğe çalıştığımız 1,5 kiloluk börek! Offf Offf... Başıma ne geliyorsa hep boğazımdan mı geliyor yahu!
Hadi artık mesai bitsin bineyim arabaya gideyim eve buz gibi suya sokup sonra uzatayım koltuk tepelerine :)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
.jpg)
.JPG)
